گشاده رويى يكى از دو بخشش است.

البشر احد العطائين.

خوشرويى يكى از دو ميهمانى است.

البشاشة احد القرائين.

گشاده رويى منظرى زيبا و شگفت آور است، و خويى درخشنده است.

البشر منظر مونق و خلق مشرق.

با خوشرويى و گشاده رويى جايگاه بخشش (نزد خداى تعالى و مردم) نيكو شود.

بالبشر و بسط الوجه يحسن موقع البذل.

خوشرويى تو سر آغاز نيكوكارى، و وعده‏ات سر آغاز عطا و بخشش تو است.

بشرك اوّل برّك و وعدك اوّل عطائك.

خوشرويى راهنماى كرامت نفس و بزرگوارى تو است، و فروتنى و تواضعت خبر از شرافت خوى تو میدهد.

بشرك، يدلّ على كرم نفسك، و تواضعك ينبیء عن شريف خلقك.

خوشرويى آغاز بخشش و آسان‏ترين جود و سخاست.

حسن البشر اوّل العطاء و اسهل السّخاء.

خوشرويى يكى از دو مژده است.

حسن البشر احد البشارتين.

خوشرويى از نشانه‏هاى رستگارى است.

حسن البشر من علائم النّجاح.

وسيله محبت و دوستى خوشرويى است.

سبب المحبّة البشر.

گشاده‏گى رو، و به شكفتگى و عطا بخشى و نيكوكارى و بذل هديه، همه اينها وسيله‏اى است براى جلب دوستى و محبت مردمان.

طلاقة الوجه بالبشر و العطيّة و فعل البرّ و بذل التّحيّة داع الى محبّة البريّة.

بر تو باد به گشاده رويى كه آن كمند محبت است.

عليك بالبشاشة فانّها حبالة المودّة.

خوشرويى بسيار، نشانه بخشندگى است.

كثرة البشر آية البذل.

كسى كه از بذل روى خوشش به تو بخل ورزد، بخششى به تو نخواهد كرد.

من بخل عليك ببشره لم يسمح ببرّه.

روى شكفته بهتر است از ترش روى بخشنده.

وجه مستبشر خير من قطوب مؤثّر.