برترين فضيلتها بذل عطاها و كمك كردن به حاجت خواهان و ميانه‏روى در كارها است.

افضل الفضائل بذل الرّغائب و اسعاف الطّالب و الاجمال فى المطالب.

اگر بذل كنيد اموال خود را در راه خدا پس خداوند به سرعت عوض آن را به شما خواهد داد.

ان تبذلوا اموالكم فى جنب اللَّه فانّ اللَّه مسرع الخلف.

با بذل و بخشش مدح و ستايش (مردم براى بخشنده) بسيار گردد.

بالبذل تكثر المحامد.

با بذل نعمت است كه نعمت مستدام ماند.

ببذل النّعمة تستدام النّعمة.

بذل عطا، زكات نعمتهاست.

بذل العطاء زكاة النّعماء.

بخشش بسيار نشانه فضيلت و كمال است.

كثرة البذل آية النّبل.

كسى كه بذل اموال بر او آسان باشد اميدها به سويش رو گردان شود.

من هان عليه بذل الاموال توجّهت اليه الآمال.

كسى كه دوست دارد نام نيكى داشته باشد، بايد در بذل مال دريغ نداشته باشد.

من احبّ الذّكر الجميل فليبذل ماله.

كسى كه مال خود را بذل كند مردم را بنده خود كند.

من بذل ماله استعبد.

كسى كه كرامت نفس دارد (و بزرگوار است) بذل احسان و بر آوردن حاجت حاجتمندان بر او آسان است.

من كرمت نفسه استهان بالبذل و الاسعاف.

بذل احسان از شرافت و بزرگى همّت است.

من شرف الهمّة بذل الاحسان.

جلب نشود سپاسگزارى مردم به چيزى مانند بذل احسان (و انجام كار نيك).

ما اكتسب الشّكر بمثل بذل المعروف.

چيزى مانند بذل و بخشش آبرو را حفظ نكند.

ما حصّنت الاعراض بمثل البذل.

سپاسگزارى نعمتها به چيزى مانند بذل و بخشش آن، انجام نشود.

ما شكرت النّعم بمثل بذلها.

چيزى مانند بخشش نعمتها را نگاه ندارد.

ما حصّنت النّعم بمثل الانعام بها.