در تمام قضاهاي خداوند، براي مؤمن خير است.

في كُلِّ قضاءِ اللهِ عزّوجلَّ خِيَرَةٌ للمؤمنِ.

مؤمن همواره در معرض خير است. اگر در اثر قضاي الهي بند از بندش جدا شود، خير است و اگر حكومت شرق و غرب عالم هم به او عطا شود، باز خير است.

الْمُؤْمِنُ بِعَرَضِ كُلِّ خَيرٍ لو قُطِعَ أَنمَلَةً أَنمَلَةً كانَ خَيْراً لَهُ و لو وُلِّيَ شَرقَهَا و غربَهَا كانَ خَيراً لَه.

معذّب ترين مردم در روز قيامت، كسي است كه از قضاي خداوند ناخشنود باشد.

اشدُّ النّاسِ عذاباً يَومَ القيامةِ اَلْمُسْتَخطُ لِقضاءِ الله.

امر خداوند، قضا و حكمت است.

اَمْرُهُ قَضاءٌ و حكمةٌ.

(هنگامي که از ايشان از تقدیر پرسيدند ، فرمود) قَدَر راهي است تاريك، آن را نپيماييد، دريايي است ژرف و عميق، در آن وارد نشويد، رازي است خدايي، در آن خود را به زحمت نيندازيد.

و قَد سُئِلَ عَنِ القَدَرِ: طَرِيقٌ مُظلِمٌ فَلَا تَسلُكُوهُ و بَحرٌ عَمِيقٌ فَلَا تَلِجُوهُ و سِرُّ اللَّهِ فَلَا تَتَكَلَّفُوهُ.

خداوند مقدرات عالم را پيش از آنكه آسمان و زمين را خلق كند، تقدير كرده است.

قَدَر اللهُ مقادِرَ قَبْلَ انْ يَخلُقَ اللهَ السّماواتِ وَ الاْرضِ.

چيزي در آسمان و زمين، جز به تقدير و خواست خداوند نمي باشد.

لا يكون شيءٌ في السماواتِ و لا في الارضِ الاّ بِقدَرَ الله وَ مَشيّتِهِ.

(در وصف اولياء و دوستان خدا فرمود) اگر بر آنها مصيبتي وارد شود، به سوي تو پناه مي برند، زيرا مي دانند كه زمام كارها به دست تو است و از قضاي تو سرچشمه مي گيرد.

في صِفَةِ اولياءِ الله: إِنّ صُبَّت عليهِم المَصائِبُ، لَجَئُوا اِلي الاِستِجارَةِ بك علماً ... .

كسي كه صبح كند، در حالي كه بر دنيا اندوهناك است، به تحقيق، در حالي صبح كرده كه از قضاي الهي ناخشنود است.

مَنْ اَصْبَحَ علي الدُّنيا حَزِيْناً، فقد اَصْبَحَ لِقَضاءِ اللهِ ساخِطاً.

عالم ترين مردم كسي است كه راضي به قضاي الهي باشد.

انَّ اَعْلَمَ الناسُ بِاللهِ، اَرضْاهُم بِقَضاءِ الله عزّوجلّ.

هيچ يک از شما تا ايمان به مقدرات نداشته باشيد، مؤمن نخواهيد بود.

لا يُؤمِنُ اَحَدُكُمْ حتّي يؤمِنُ بِالْقَدر.

(به شخصي فرمود) اگر قانع به قضا و قدر او (خداوند) نمي باشي، پروردگاري غير از او طلب كن.

لرجلٍ: ... ان كنت غير قانعٍ بِقَضائِهِ وَ قَدرِهِ، فأطْلُبُ رَباً سواهُ.

خدا را بر آنچه كه قضاي اوست و هر كاري را كه مُقدّر فرموده، ستايش مي كنم.

اَحْمَدُ اللهِ ما قَضي مِنْ اَمرٍ وَ قدّر مِن فعلٍ.

اگر بر مردم مصيبتي وارد شود، بتو پناه مي برند، زيرا مي دانند كه زمام امور كارها به دست تو است و همه كارها از قضا و خواست تو نشأت مي گيرد.

و اِنْ صُبَّتْ عَلَيهمْ الْمَصائبُ لَجئُوا بك علماً ... .

همانا قضا و قدر دو مخلوق از مخلوقات خداوند هستند.

اِنّ الْقضاءَ وَ الْقَدَرَ، خَلْقان مِنْ خَلْقِ الله.