تو شيطان را دشمن خود بدار. خداي متعال مي‌فرمايد «همانا شيطان دشمن شما است شما هم او را دشمن بداريد».

اِتَّخِذِ الشَّيْطانَ عَدُواًّ فَاِنَّ اللهَ تعالي يَقُولُ «اِنَّ الشَّيْطانَ لَكُم عَدُوٌّفَاتَّخِذُوهُ عَدُواًّ».

اگر شيطان دشمن (قسم‌خوردة تو) است پس اين همه غفلت و بي‌خبري چرا؟! 

اِن كانَ الشيطانُ عَدُواً فَالغَفلَةُ لِماذا؟!

شما از کيفر ابليس که خدا را شش هزار سال عبادت کرده بود عبرت بگيريد چگونه خداوند آن همه عمل درازمدت او را در اثر يک اندک زماني تکبر و خودخواهي به کلي نابود ساخت!

فَاعْتَبِرُوا بِمَا کَانَ مِنْ فِعْلِ اللهِ بِإِبْلِيسَ إِذْ أَحْبَطَ عَمَلَهُ الطَّوِيلَ وَ کَانَقَدْ عَبَدَاللّهَ سِتَّةَ آلاَفِ سَنَةٍ...، عَنْ کِبْرِ سَاعَةٍ وَاحِدَة!

شيطان، همانند گردش خون در تن آدمي جريان دارد! 

إنَّ الشيطانَ يَجري مِنِ ابنِ آدمَ مَجريَ الدَّم!

هر گاه که شيطان يکي از شما را وسوسه کرد از شر آن به خدا پناه ببريد و بگوييد «اَعوذُ بالله منَ‌الشيطانِ الرجيم آمنتُ بِاللهِ و بِرسولهِ صلي‌الله عليه و آله مُخلِصاً لَهُ الدّين».

اِذا وَسوَس الشيطانُ اِلي أحدِكُم، فَلْيَتعوَّذْ بِاللهِ وَلْيَقُل: «آمنتُ بِاللهِ وبِرسولهِ صلي‌الله عليه و آله مُخلِصاً لَهُ الدّين».

زماني که انسان به نماز مي‌ايستد ابليس با مشاهدة آن همه رحمت الهي که نمازگزار را فرا مي‌گيرد با ديدة رشک و حسادت او را نظاره مي‌کند. 

اذا قامَ الرّجُلُ اِلَي الصّلاةِ اَقبَلَ اِبليسُ ينظُرُ اِلَيهِ حَسَداً لِايَري مِن رَحمةِ اللهِ الّتي تَغشاهُ.