زن در رابطه به شوهر سازگار خود از رعايت سه خصلت بي نياز نيست: حفظ کردن خود از هر گناه و آلودگي تا شوهرش در هر حال، خوشايند يا ناخوشايند، در دل به او اطمينان داشته باشد؛ مراقبت از او و زندگي اش تا شوهرش در صورتي که لغزشي از او سرزند با او مهرباني کند و اظهار عشق به او با عشوه و دلبري و ظاهر مناسب و خوشايند در نظر او

لاغِني بِالزَّوجَةِ فيما بَينَها و بَينَ زَوجِها المُرافِقِ لَها عَن ثَلاثِ خِصالٍ و هُنَّ: صِيانَةُ نَفسِها عَن کلِّ دَنَسٍ حَتّي يَطمَئِنَّ قَلبُهُ إلَي الثِّقَةِ بِها في حالِ المَحبوبِ والمَکروهِ ... .

بحار الأنوار، جلد 78، صفحه 237