خداوند بزرگ پیش از آنکه در روز عرفه بر اهل عرفات تجلّی کند، بر زائران قبر حسین (علیه السلام) تجلّی می‏کند، و حاجاتشان را بر می‏ آورد و گناهانشان را میآمرزد، و شفاعتشان را در باره دیگران می‏پذیرد، آن گاه به اهل عرفات توجه می‏کند و با آنان نیز این گونه رفتار می‏نماید.

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَي يَتَجَلَّي لِزُوَّارِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع قَبْلَ أَهْلِ عَرَفَاتٍ وَ يَقْضِي حَوَائِجَهُمْ وَ يَغْفِرُ ذُنُوبَهُمْ وَ يُشَفِّعُهُمْ فِي مَسَائِلِهِمْ ثُمَّ يَأْتِي أَهْلَ عَرَفَةَ فَيَفْعَلُ ذَلِكَ بِهِم‏.

کامل الزیارات، ص: 170