بی‌گمان برای صاحب این امر غیبتی است، پس در دوران غیبت وی هر بنده‌ای باید تقوای الهی پیشه سازد و دینش را محکم نگه دارد.

إنَّ لِصاحِبِ هذا الأمرِ غَیْبَةً، فَلْیَتَّقِ اللهَ عَبدٌ عِندَ غَیْبَتِهِ وَلْیَتَمَسَّكْ بِدِینِهِ.

کمال الدین و تمام النعمة، جلد 2، صفحه 343