چشمهايت را جز از روي دلسوزي و مهرباني به پدر و مادر خيره مكن و صدايت را بلندتر از صداي آنان نبر و دستهايت را بالاتر از دستهاي آنان نياور و جلوتر از آنان قدم بر مدار.
لا تملَأ عينيكَ من النَّظَرِ اليهما الاّ برحمةٍ و رقَّةٍ و لا ترفَع صوتكَ فوقَ أصواتِهِما و لا يَديكَ فوق أيديهما و لا تتقدَّم قُدّامهُما.
بحارالانوار، جلد 74، صفحه 79
1394/09/02